Kun je jezelf helen als therapeut?

Therapeia betekent: heling, verzorging.

Therapeutes: heler, verzorger.

Dat roept een ongemakkelijke vraag op:

kun je jezelf, als therapeut, therapie geven?

In theorie wel.

In de praktijk is het lastig.

Want hoe kijk je werkelijk naar jezelf wanneer je midden in je eigen nood, blokkade of verwarring zit?

Een neutrale derde ziet vaak wat jij niet kunt zien.

En toch… er is een tussenruimte.

Die ruimte heet: expressie.

Wanneer je jouw binnenwereld vorm geeft, in een lied, een tekst, een tekening, een beweging, ontstaat er iets buiten jou. Iets dat je kunt waarnemen.

Je kijkt.

Er komt een impuls.

Je volgt die.

Er ontstaat opnieuw vorm.

En zo blijf je bewegen.

Mijn ervaring is dat hier heling op gang komt. Steeds weer. In al mijn creatieve processen. En omdat ik therapeut ben, leert die beweging mij ook iets.

Over moederschap, bijvoorbeeld, of over leraarschap, over vrouw-zijn, over relatie.

Niet als oplossing, maar als inzicht.

En precies dát inzicht neem ik weer mee in mijn werk met anderen.

Je kunt dit zelf, als therapeut. Maar een ander die meekijkt, meebeweegt, bevraagt, vertraagt of kantelt, verdiept het proces. Niet omdat jij het niet kunt.

Maar omdat creatie ook relationeel is.

En dát is waarom de Werkplaats voor LevensKunst er ook is voor één-op-één trajecten. Voor therapeuten, coaches en hulpverleners die hun gezonde, creatieve bron willen activeren. Niet om zichzelf te repareren, maar om heling te laten ontstaan.

Heling in diepe, beladen thema's, die om aandacht vragen.

Neem gerust contact op, dan gaan we er samen naar kijken.