De Roep van Ratio

'Doe normaal! Stel je niet zo aan! Vind jij het nou werkelijk gepast om nu zo boos, ( of verdrietig, geïrriteerd, angstig, onzeker, ...) te doen?! Hou je in zeg! Het is zo onvolwassen, zo minderwaardig, zo dom! Wil je nou serieus genomen worden of niet!!!'

En dan is daar de Roep van Gevoel

Die met de mond vol tanden

Met geknepen keel

De adem inhoudt

En probeert niet te stikken...

Als deze boodschap je leven van jongs af aan doordrenkt, zit de Roep van Gevoel diep van Binnen weggestopt. Geen wonder dat je pijn krijgt. Opgebrand raakt. Je verdord voelt.

Hoe kun je weer gaan stromen? Dat gebeurt echt niet met één druk op de knop. Eerst is er een gevoel van veiligheid nodig waardoor het aftasten, het aanraken, kan beginnen.

Als je dit taboe op gevoelens, de minderwaardigheid ervan, het oordeel erover, herkent, gun jezelf dan die tijd om te 'ontdooien'.

Het Leven Roept! Al heel lang! Hoor je?

Steek je voeten in het water, je benen, je hele lichaam. Spring! Zwem!